Aanvaarden van en omgaan met de gevolgen en beperkingen na een NAH is vaak een moeilijk proces.
Dit vraagt soms extra ondersteuning.


Zowel de patiënt, als zijn omgeving ervaren indirect gelijkaardige problemen, mogelijks met een verschillend accent. Tijdens de revalidatie kunnen alle betrokken partijen een beroep doen op psychologische ondersteuning, waarbij vooral volgende aspecten aan bod kunnen komen:

  • Psycho-educatie, meer bepaald het geven van informatie rond bepaalde aspecten van de diagnose en de behandeling of over NAH in het algemeen.
  • Begeleiding bij het verwerken van het gebeuren, de daaruit ontstane tekorten, beperkingen en veranderingen.
  • Ondersteuning in het aanvaardingsproces met als doel een zo realistisch mogelijke kijk op de tekorten en nog aanwezige mogelijkheden ontwikkelen.
  • Aanreiken van strategieën, hulpmiddelen en tips over hoe met de cognitieve, motorische of andere tekorten en veranderingen om te gaan.
  • Psychotherapie in het kader van emotionele en gedragsveranderingen, bijvoorbeeld het bijbrengen van ziekte-inzicht, het leren omgaan met initiatief- en interesseverlies, verhoogde prikkelbaarheid.

 

Omdat een NAH ingrijpend is voor iedereen die betrokken is, kennen relaties na een NAH vaak een moeilijke periode. Het contact of de relatie tussen de patiënt en zijn/haar familie verloopt minder vlot. Er ontstaan conflicten vanuit een gebrek aan informatie of opgestapelde frustraties en onbegrip. Op zo’n moment kan een koppelgesprek een uitweg bieden.