Het neuropsychologisch onderzoek bestaat uit een aantal specifiek uitgezochte tests, testbatterijen, gedragstaken en/of vragenlijsten, die peilen naar verschillende cognitieve functies, zoals aandacht, geheugen, planningsvermogen en probleemoplossend denken. Zo moet de patiënt bijvoorbeeld gegevens onthouden, cijferbewerkingen uitvoeren, problemen oplossen en taken plannen.


Verder peilt men aan de hand van vragenlijsten en een gesprek met de patiënt en familieleden, naar eventuele emotionele problemen zoals verwerking- en aanvaardingsproblemen, depressieve stemming en angst. Men gaat na of er sinds het hersenletsel, gedragsveranderingen zijn opgetreden bijvoorbeeld verhoogde prikkelbaarheid of interesseverlies.


Door dit uitvoerig onderzoek kan men de aard en de ernst van de cognitieve stoornissen in kaart brengen.


Bij de interpretatie van de resultaten houdt men rekening met factoren die een invloed kunnen hebben op de cognitieve prestaties, zoals geslacht, leeftijd, beroep en opleidingsniveau.


Op basis van het neuropsychologisch bilan tracht men:

  1. een zo juist mogelijk beeld te verkrijgen van de normale en de zwakkere prestaties van de patiënt
  2. om vervolgens een specifiek en individueel bepaald cognitief revalidatieprogramma opstarten.