Om te weten of iemand baat heeft bij cognitieve revalidatie of voor de revalidatie kan starten, gebeuren een aantal onderzoeken. Om welke het precies gaat, hangt af van de beperkingen en noden van de persoon met een NAH.


Iedereen krijgt een neuropsychologisch onderzoek om de cognitieve, gedragsmatige en emotionele veranderingen en tekorten in kaart te brengen.


Verder gebeurt er beeldvormend onderzoek van de hersenen. We krijgen een beeld (plaatje) van de hersenen en kunnen zo gekwetste of geschonden structuren onderscheiden.


De neurofysiologische onderzoeken gaan door op het EEG-labo in CEPOS. Voorbeelden van enkele standaardtesten zijn een basis-EEG en slaaponderzoek. Deze onderzoeken meten de hersenactiviteit. De EEG-laboranten brengen een aantal elektroden aan op het hoofd van de patiënt, die vervolgens verbonden worden met gespecialiseerde apparatuur. Uit de testresultaten blijkt of iemand bijvoorbeeld epilepsie heeft of dat de slaapkwaliteit al dan niet gestoord is.


Afhankelijk van de tekorten krijgen sommige patiënten nog een aantal andere tests.

  • De logopedisten onderzoeken vaardigheden als taal, spraak, stem, slikken en communicatie. Naast een geïsoleerde kijk op deze functies, gaat er ook aandacht naar de manier waarop de persoon met een NAH zijn tekorten beleeft en hoe hij hier in het dagelijkse leven mee omgaat.

  • De kinesitherapeuten onderzoeken of iemand een motorische uitval heeft ten gevolge van het NAH. Aspecten als spierkracht, spiertonus, mobiliteit, sensibiliteit, coördinatie, evenwicht, gang en functionaliteit komen aan bod.

  • De ergotherapeuten gaan de fijne motoriek na. Zij toetsen de visueel-motorische controle van de voorkeurshand (schrijfmotoriek) en de handvaardigheid van beide handen.

Al deze onderzoeken geven een gedetailleerd beeld van de uitvallen na het hersenletsel. Het is ook belangrijk te kijken hoe iemand in dagelijkse activiteiten functioneert. Deze observatie geeft aanknopingspunten voor de revalidatie en voor het eventuele gebruik van hulpmiddelen. De verpleegkundige ontmoet de persoon met een NAH op verschillende momenten van de dag. Zo krijgt zij een beeld over bijvoorbeeld de eetsituatie en de contactname met anderen. Zij fungeren als een belangrijke schakel tussen de patiënt en zijn omgeving enerzijds en het team anderzijds.


Er is tevens een nauwe samenwerking met het AZ Sint-Maarten, campus Duffel. Zo gaat elke persoon met een NAH op consultatie bij de oogarts. Deze test de gezichtsscherpte en kijkt de visuele velden na. Dit laatste is van belang voor het autorijden.


Een consultatie bij de NKO-arts (Neus-Keel-Oor-arts) staat eveneens op de onderzoekslijst. Naast het gehoor, controleert hij eventueel ook het evenwicht.


Een endocrinologisch consult kan voorkomen. Uit recente studies blijkt immers dat mensen met een traumatisch hersenletsel soms uitvallen hebben in hun hormonenspiegel. Aan de hand van bloedanalyses detecteert de specialist dergelijke tekorten en kan hij een aangepaste behandeling voorschrijven.


Vanaf 1/11/12 zal een EEG-onderzoek slechts éénmaal per jaar en per patiënt vergoed worden door de mutualiteit (behalve in geval van opname in een erkende functie intensieve zorg of in geval van actieve of behandelde epilepsie).
Aanrekeningen van EEG-onderzoeken die omwille van deze reden worden geweigerd door de mutualiteit zullen vanaf 1/11/12 door verrekend worden aan de patiënt.
De kostprijs is 67.92 euro.