Een Niet-Aangeboren Hersenletsel (NAH) overkomt je plots en heeft gevolgen op verschillende vlakken. Niet alleen de patiënt, maar heel zijn omgeving is slachtoffer.


De belangrijkste oorzaken van een NAH zijn:

  • een hersenschudding of -kneuzing (traumatisch hersenletsel) na bijvoorbeeld een verkeersongeluk, een val of klap op het hoofd,
  • een beroerte of cerebro-vasculair accident (CVA), waaronder een hersenbloeding of een herseninfarct,
  • een hersentumor,
  • een herseninfectie (encefalitis) door een virus of een bacterie,
  • een zuurstoftekort na bijvoorbeeld een hartinfarct of een hartstilstand, en
  • een langdurige blootstelling aan toxische stoffen, zoals verf, die lijden tot het Organisch Psychosyndroom (OPS).


Een NAH kan leiden tot verschillende soorten problemen, zoals:

  • lichamelijke problemen (vb. hoofdpijn, verhoogde vermoeibaarheid, een uitval van het linker of rechter gezichtsveld, een gestoord slaap-waak gedrag, ...),
  • motorische problemen (vb. een verlamming of een krachtverlies, evenwichtsproblemen, schrijfproblemen, ...),
  • cognitieve problemen (vb. concentratieproblemen, geheugentekorten, taalproblemen, problemen met het plannen en organiseren van huishoudelijke taken, ...),
  • emotionele problemen (vb. verwerking- en aanvaardingsproblemen, depressieve gevoelens, ...), en/of
  • gedragsveranderingen (vb. initiatiefverlies, ontremd gedrag, ...).


CEPOS onderzoekt de problemen bij personen met een NAH uitvoerig. Op basis van de onderzoeksresultaten zal vervolgens een multidisciplinaire behandeling worden uitgestippeld.


Wanneer iemand op CEPOS terecht komt in de postacute fase, dit wil zeggen kort na het oplopen van het hersenletsel, kan na de periode van onderzoeken, de cognitieve revalidatie van start gaan.


Wanneer het NAH al van langere tijd geleden is, kan de resocialisatie starten. In tegenstelling tot de postacute fase worden hier in de behandeling andere accenten gelegd.