In ons centrum kunnen volwassenen terecht,

  • bij wie men een vermoeden van epilepsie heeft en bij wie de diagnose moet gesteld worden d.m.v. onderzoeken of
  • die ondanks de gebruikte medicatie nog te veel aanvallen hebben of te veel hinder ondervinden van de bijwerkingen van de medicatie.

 

Naast diagnosestelling en medicamenteuze oppunstelling bieden wij ook een begeleiding voor patiënten die in hun sociale, professionele en familiale leven problemen ondervinden m.b.t. epilepsie.

 

Epilepsie, in het verleden ook “vallende ziekte” genoemd, is een vaak voorkomende neurologische aandoening, die veroorzaakt wordt door een tijdelijke stoornis in de elektrische activiteit van de hersenen. Naar schatting lijdt 1 persoon op 150 à 200 aan een vorm van epilepsie.

 

Er bestaat geen éénduidig beeld van epilepsie of van een epileptische aanval. Naargelang de plaats en de omvang van de ontladingen in de hersenen kunnen zich verschillende vormen van aanvallen voordoen. We onderscheiden o.m.:

  • Absences (“petit mals”): kortdurende afwezigheden.
  • Enkelvoudige partiële aanvallen: vreemde gewaarwordingen, zoals misselijkheid, warmtegevoel of déjà-vu, zonder bewustzijnsverlies.
  • Complexe partiële aanvallen: bizarre complexe handelingen in een toestand van gestoord bewustzijn.
  • Tonisch-clonische aanvallen: veralgemeende aanvallen (“grand-mals”) waarbij de persoon plotseling het bewustzijn verliest, stijf op de grond valt en schokkende bewegingen maakt met het lichaam. Deze aanvallen kunnen gepaard gaan met onwillekeurig urineverlies en tongbeet.
  • Status epilepticus: toestand van aanhoudende epileptische aanvallen zonder dat tussendoor het bewustzijn terugkeert en waarbij medische urgentie aangewezen is.

 

Vele vormen van epilepsie zijn te wijten aan een hersenletsel, opgelopen tijdens de geboorte of op een later ogenblik in het leven. Epilepsie kan o.a. het gevolg zijn van een verkeersongeval met hoofdtrauma, een besmettelijke aandoening, zuurstofgebrek, een hersentumor of een stoornis van de bloedvaten. Andere oorzaken zijn ontwikkelingsstoornissen tijdens de embryonale of foetale fase. Er bestaan ook syndromen, waarbij epilepsie een symptoom is, naast (vele) anderen. Hoewel er verschillende oorzaken zijn, is het niet steeds mogelijk de juiste vast te stellen.